CUBA STEDEN EN STRANDEN - Selfdrive Rondreis

Cuba heeft een oppervlakte van 110.860 km² (2,6 maal Nederland en 3,6 maal België) en telt 11,5 miljoen inwoners waarvan er ruim 2 miljoen in Havana wonen. De oorspronkelijke bevolking van Cuba, de Amerikaanse indianen, werd weggevaagd door de komst van de Spaanse kolonisten. De Cubanen van vandaag zijn een mengeling van Spaanse en Afrikaanse slaven. Officieel is de huidige bevolking voor ongeveer de helft mesties (resp. gemengd zwart/blank of gemengd Indiaans/blank, maar op Cuba worden beide begrippen door elkaar gebruikt), 37 procent is blank en 11 procent negroïde.
Driekwart van de bevolking leeft in steden, het merendeel haalt zijn inkomsten uit de dienstverlenende sector. De officiële cijfers met betrekking van kindersterfte, doodsoorzaken en levensverwachting zijn in Cuba vergelijkbaar met die van ontwikkelde landen. De Cubaanse bevolking is goed opgeleid. Cuba beschikt over ongeveer 18 onderwijzers per 1000 inwoners. Door het wegvallen van de belangrijke afzetmarkt van communistische landen in de jaren negentig is er steeds minder geld voor de gezondheidszorg en het onderwijs. De aanschaf van veel primaire levensbehoeften en consumptieartikelen gaat de koopkracht van de gemiddelde Cubaan te boven. Cubanen proberen daarom te profiteren van toeristen die met buitenlandse valuta het land binnen komen. Daarnaast kan een deel van de bevolking artikelen uit de dollarwinkels kopen door overmakingen door familieleden in het buitenland (zo'n twee miljoen Cubanen leven in ballingschap). Ondernemingszin in de vorm van het zelfstandig economische activiteiten (restaurantje, kamerverhuur etc.) is door de overheid via regelgeving, hoge belastingen, beperkte afgifte van vergunningen en stringente controles lange tijd bewust ontmoedigd. Er zijn signalen dat de overheid haar burgers komende tijd meer ruimte zal geven om een zaakje te beginnen. Dat moet ook wel aangezien de overheid in 2010 duizenden ambtenaren heeft ontslagen. Niet iedere Cubaan heeft toegang tot toeristendollars. Hierdoor is een tweedeling in de Cubaanse samenleving ontstaan die ook het regime zorgen baart.

Post vanuit Cuba naar de Benelux doet er gemiddeld vier weken over. Post van Nederland of België naar Cuba doet er nog langer over en komt soms helemaal niet aan.

In grote hotels kun je internationaal bellen, faxen en e-mailen. De kosten hiervoor zijn relatief hoog. Goedkoper is om te bellen vanuit telefooncellen op straat. Je hebt dan een telefoonkaart nodig. Houd er echter rekening mee dat de verbinding kan wegvallen. Ook zijn er belkantoren; hier heb je meer kans op een goede verbinding dan in een telefooncel. De mogelijkheden voor mobiel bellen zijn zeer beperkt en bovendien erg duur. Je kunt een mobiele telefoon huren voor gebruik in steden. Het internationale landnummer van Cuba is 0053, voor Nederland 119 31 en voor België 119 32.

E-mailen is beperkt mogelijk in internetcafés, in grote hotels en bij de kantoren van Etecsa. Bij Etecsa ontvang je tegen betaling van 6 CUC een persoonlijke code, waarmee je één uur kunt mailen. Je hoeft de kaart niet in één keer te gebruiken, maar kunt in een andere plaats bij een kantoor van Etecsa de kaart opmaken. In Havana kun je vanuit het Capitolio mailen. In kleinere steden zijn de internetmogelijkheden beperkt en soms zelfs afwezig.

Het ontbijt in hotels bestaat uit broodjes, eieren, yoghurt, vers fruit en vruchtensappen. Meestal in de vorm van een ontbijtbuffet. Warme maaltijden zijn zijn meestal goed en voedzaam, maar bepaald geen culinaire hoogstandjes. Een maaltijd bestaat over het algemeen uit varkens- of kippenvlees met rijst en zwarte bonen (comida criolla of moros y cristianos genoemd) of rode bonen (arroz congrí). Verder eet men viandas (knolgewassen), zoals yuca, malanga of boniato, zoete aardappel. Voor de toerist is er regelmatig vis (pescado), kreeft (langosta) en garnalen (camarones). Er worden weinig pittige kruiden gebruikt, wel knoflook en ui. Fast food in de vorm van pizza’s en gebraden kippenpoten is in eetstalletjes, de zogenaamde pesokraampjes, te koop. Straatverkopers slijten voor één peso puntzakjes pinda’s (maní).
Eten doe je in je hotel, in een staatsrestaurant of bij Cubanen thuis, in een zogenaamde paladar. Hier is het eten beter dan in staatsrestaurants en de bediening is vriendelijker. Sinds particulier ondernemerschap op beperkte schaal door de overheid is toegestaan, is dit een manier voor Cubanen om geld te verdienen.
In grote hotels zijn vruchtensappen verkrijgbaar. Daarbuiten is er vooral sap uit pak of blik. Op het platteland wordt guarapo (sap uit suikerriet) ter plaatse ‘geperst’. Dit is heel dorstlessend. Het Cubaanse mineraalwater is uitstekend: agua con gaz als er koolzuur in zit en agua natural zonder koolzuur. Coca cola wordt geïmporteerd uit Mexico. De Cubaanse varianten heten: Tropicola en Acola. Cubanen drinken hele sterke koffie met veel suiker uit kleine kopjes (café cubano). Voor toeristen is er bij het ontbijt slappe café americano. In ijssalons in de grote steden zijn batidos (milkshake met fruit) te verkrijgen.
De voornaamste alcoholische dranken zijn bier en rum. Het bier (cerveza) wordt ijskoud geserveerd. Bekende merken zijn Cristal en Bucanero. Hatuey is vooral in het oosten van Cuba te koop. Een bekend Cubaans merk rum is Havana Club. Er zijn verschillende soorten rum: witte rum van drie jaar oud (Carta Blanca), goudkleurige van vijf jaar (Oro) en donkere van zeven jaar (Añejo). De mixdrankjes waarin rum zit, hebben als basis de Carta Blanca. Een diaquirí bestaat uit limoen, ijs, suiker en rum, in een mojito zijn gekneusde muntblaadjes toegevoegd. In een Cubanito, de Cubaanse bloody Mary, wordt de rum gemengd met tomatensap, Cuba libre is een mix van rum en cola. In supermarkten, dollarwinkels en restaurants zijn geïmporteerde bieren, wijnen en sterke dranken verkrijgbaar.

Cuba kent tal van nationale feestdagen en gedenkdagen: Verjaardag van de Revolutie (1 januari); Geboortedag van José Martí (28 januari); Begin van de Onafhankelijkheidsoorlog in 1895 (24 februari); Viering van de overwinning in de Varkensbaai in 1961 (19 april);Dag van de Arbeid (1 mei); Viering van de nationale opstand en de aanval op de Moncada kazerne in 1968 (25-27 juli); Dag van de helden van de revolutie (30 juli);: Herdenking van de dood van Che Guevara in 1967 (8 oktober); Begin van de Onafhankelijkheidsoorlog in 1868 (10 oktober); Dag van de landing van de Granma (2 december).

Carnaval in Santiago de Cuba
In juli wordt elk jaar in Santiago de Cuba het uitbundigste carnaval van het Cubaanse eiland gevierd. 8 dagen lang wordt driftig feest gevierd!

Carnaval, charanga of parranda, het is allemaal hetzelfde woord voor een grote publieke viering die in Cuba terugvoert tot de 17e eeuw. Het carnaval werd in Europa vooral in rooms katholieke landen gevierd, en werd vanaf het midden van de 16e eeuw een populair feest in Spanje. Het werd door Spaanse kolonisten naar Cuba gebracht, en vormde de basis voor de huidige carnavalsfeesten. Het carnaval van Santiago de Cuba neemt echter een heel speciale positie in. Het huidige carnaval is namelijk vooral voortgekomen uit de zomerfestivals, de zogenaamde fiestas de mamarrachos. Deze fiestas werden op de dagen van de heilige apostelen gevierd. De apostel Jakobus is de patroonheilige van Santiago de Cuba en vooral op zijn dag werd alles uit de kast gehaald. Maar eigenlijk hadden deze feesten niks te maken met religie, en des te meer met muziek, dansen en het nuttigen van veel alcoholische drank als aguardiente (vuurwater) en de zogenaamde “Yara” rum.

Het belangrijkste onderdeel van het carnaval, toen en nu, waren de parades en straat optredens door musici en dansers. Deze optredens zijn onder te verdelen in de paseo en de conga, waarbij de eerste zich meer richtte op de muziek en de tweede op de dansers. De paseo was luxer en je had meer geld nodig om het te organiseren en uit te voeren. Vooral uit de conga, wat meer voor het gewone volk was, is de unieke muziek en dans die gebruikt wordt tijdens het huidige carnaval voortgekomen. De feestgangers droegen prachtige kostuums en maskers, die op gemaskerde bals werden getoond. Op deze bals werden ook spottende liederen vertolkt, die gingen over de hogere klassen in de maatschappij. Verder maakt men er, ook nu nog, een sport van om veel en heerlijk traditioneel te eten (pasteien gevuld met vlees en groenten, omeletten, allerlei soorten fruit, geroosterd varken met gekookte banaan etc…).

De autoriteiten tolereerden de carnavals. Maar soms werden ze verboden wegens (teveel) openbaar dronkenschap, het mixen van de sociale klassen, grove beledigingen of grote vechtpartijen etc… En er waren wel regels. Zwarte slaven mochten niet komen naar de gemaskerde bals, omdat men bang was voor opstanden. Verder werden paarden en andere dieren verboden tijdens de parades, net als snelrijdende voertuigen. Zware beledigingen tijdens de bals werden ook niet toegestaan, evenals het dragen van (te) onkuise kleding.

De festiviteiten begonnen na de suikeroogst, die loopt van januari tot mei. Dit betekende dat zwarte slaven mee konden doen aan het carnaval. Het zomercarnaval was oorspronkelijk bedoeld als een rustperiode voor de werkers op het land, en dus een festival voor de lagere klassen. Men stond het toe omdat men dacht dat het slavenopstanden zou voorkomen.

 

Cubanen zijn in de regel zeer open, behulpzaam en vriendelijk. Ze spreken je gemakkelijk en overal aan, zij het soms met minder goede bedoelingen en/of commerciële intenties. Houd er rekening mee dat Cubanen zich officieel nog steeds niet in het gezelschap van buitenlanders op mogen houden. Een Cubaan uitnodigen in je hotel kan leiden tot weigering van de toegang. Met een Cubaan over straat lopen is geen enkel probleem en leidt hooguit tot een verzoek om identificatie aan de Cubaan in kwestie.

Vrouwen en meisjes worden met een scala van woorden en geluiden aangesproken, waarbij ‘psss, psss’ en ’gemiauw’ de opvallendste zijn. Het is zo’n alledaags verschijnsel dat niemand er zich aan schijnt te storen. Cubaanse vrouwen negeren het gewoon. Net als de volgende woorden: niña (meisje), pastilla (snoepje), linda, guapa (mooi), mi vida (mijn leven), mi amorcita (mijn liefje).

Regelmatig staan er rijen voor winkels of bij bushaltes. Het begrip hacer cola (in de rij staan), is dan ook op heel Cuba ingeburgerd. Dring niet voor, maar vraag ‘El último?’ (Wie is de laatste?) en sluit achteraan.

Toeristen voelen zich soms op straat ‘belaagd’ door Cubanen. Men vraagt je om batterijen, zeep, kleding, pennen of geld. Het is verboden om Cubanen deze artikelen te overhandigen, maar zoals zo vaak in Cuba wordt meestal een oogje toegeknepen.

Alleen reizende toeristen worden regelmatig door Cubanen van het andere geslacht benaderd. In de huidige slechte economische situatie willen velen niets liever dan het eiland ontvluchten. De gemakkelijkste manier is proberen een buitenlander aan de haak te slaan en hopen dat die je meeneemt. Daarnaast wordt op veel plaatsen in Cuba in ruil voor geld of goederen seksuele omgang aangeboden. Vaak zijn het hele jonge meisjes of jongens die al dan niet gedwongen hun seksuele diensten proberen te verkopen. Er staan in Cuba zware straffen op seksueel misbruik en prostitutie van minderjarigen.

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN Cuba. Het boekje kost 8,95 en is te bestellen via www.tegastin.nl.

Cuba heeft een tropisch savanneklimaat. Het regenseizoen valt van mei tot oktober, met vooral in september en oktober kans op tropische stormen en cyclonen. De temperaturen liggen doorgaans ver boven de dertig graden. In het oosten valt het regenseizoen in twee perioden met een korte droge tijd in juli en augustus. In het droge seizoen, van november tot april, liggen de temperaturen iets lager, met januari en februari als ‘koudste’ maanden en temperaturen van rond de 25 graden. In de bergen in de Sierra Maestre is het enkele graden koeler. Cuba is het hele jaar door goed te bereizen, maar in de herfstmaanden is het wat natter en er is een kans op cyclonen.

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

HAVANA

SANTIAGO DE CUBA

Cuba bestaat vooral uit weidse vlakten met hier en daar plantages met citrusbomen en (veel) suikerriet; 60 procent van het land ligt lager dan 200 meter. Ongeveer eenderde van het land is bergachtig. Het belangrijkste gebergte, de Sierra Maestra, strekt zicht uit langs de zuidoost kust en heeft als hoogste piek de Pico Turquino van 2005 meter. In het westen liggen de Sierra de los Organos, met zijn mogotes, grote kalkstenen bergen die loodrecht oprijzen uit de platte tabaksvelden van de Viñalesvallei. Langs de zuidkust bevinden zich vele moerassen en mangrovebossen. De noordkust daarentegen is rotsachtig met uitzondering van het centrale deel waar zich Cuba’s mooiste stranden bevinden zoals Varadero. Cuba wordt omgeven door koraalriffen, de langste bevinden zich langs de noordkust van Camagüey.

Ongeveer de helft van de bevolking beschouwt zichzelf als niet godsdienstig; 38 procent rekent zich tot de rooms-katholieke kerk. Daarnaast is er het Cubaanse volksgeloof, met de santéria als meest verbreide verschijningsvorm. De rituelen zijn te herleiden tot de achttiende eeuw, toen slaven uit Afrika werden aangevoerd om op suikerplantages te werken. Cuba’s politieke leiders zagen altijd wel in dat het volksgeloof een te invloedrijke zaak was om te verbieden. Zo konden in koloniale tijden deze geloofsuitingen blijven bestaan als er maar een katholiek laagje overheen lag. Zo is Chango, de god van het vuur, bliksem en strijd, gesyncretiseerd met Santa Barbara. Met de komst van Fidel Castro en de communisten werden alle vormen van geloof als ‘opium voor het volk’ beschouwd. Lange tijd konden mensen die openlijk hun kralenkettingen en andere kenmerken van de santéria of een ander geloof droegen, geen lid worden van de communistische partij en was er dus geen carrière voor hen mogelijk. Sinds 1992 garandeert de grondwet weer volledige geloof- en godsdienstvrijheid. Tegenwoordig zie je steeds meer wit geklede santeros en santeras in het straatbeeld verschijnen en is het niet meer ongewoon dat mensen met een hoge functie de kralen met kleuren van hun eigen god dragen. Een bezoek van de paus kon aan de sterke dominantie van het volksgeloof niets veranderen.

Spaans is de officiële taal op Cuba. Maar in toeristencentra als Varadero kun je redelijk met Engels terecht. Gidsen spreken vaak Frans of Italiaans. Daarbuiten is het aan te raden een taalgidsje mee te nemen.
Zelfs Spaans sprekenden zullen in het begin even moeten wennen aan de Cubaanse tongval. Een Cubaan spreekt snel en slikt de helft van de woorden in. De letter ’s’ wordt niet uitgesproken en de ’d’ alleen in aanzet. De letter ’j’ klinkt eerder als een harde zucht dan als de duidelijke g-klank in andere Spaanstalige landen. In tegenstelling tot het Spaans van Spanje worden de ‘c’ en de ‘z’ als een gewone s-klank uitgesproken. In plaats van vosotros (jullie) zegt men ustedes (u). Daarnaast kent het Cubaans een groot aantal eigen woorden en uitdrukkingen, die vaak te maken hebben met de speciale historische ontwikkeling van het land.

UITDRUKKINGEN
bárbaro! – uitdrukking dat iets heel goed is, bijvoorbeeld een grote fooi
qué bárbaro! - een negatieve betekenis, bijvoorbeeld: wat een verschrikkelijke gebeurtenis
fiana - politieagent
guanajo - een raar persoon (letterlijk: kalkoen)
el bombo - de nationale loterij waarbij je een visum kunt winnen om naar de VS te emigreren
el bloqueo - de boycot van Cuba door de VS
balsero - bootvluchteling
zafra - suikerrietoogst
la libreta - het bonnenboekje voor levensmiddelen
trabajar por cuenta propia – ondernemer zijn
mercado agropecuario/campesino - vrije boerenmarkt
tienda - pesowinkel
shopping - dollarwinkel
malecón - boulevard
cuadra - huizenblok (afstand tussen twee straten)
barrio - wijk
bohío - boerenhuis
guajiro/a - boer/boerin
guayabera - traditioneel katoenen herenoverhemd
carpeta - receptie van hotel
tarjeta de huesped - gastenkaartje
carta - brief
tarjeta - kaart

OMGANG
cómo está? - hoe gaat het?
qué bolá? - hoe gaat het ermee? (familiair)
fiñes - kinderen
qué tal tu fiñe? - hoe gaat het met je kind? (familiair)
yuma - vreemdeling (oorspronkelijk bedoeld voor vreemdelingen uit de VS)
jevo/jeva - vaste vriend/vriendin (ook: novio/novia)
habla inglés? - spreekt u Engels?

GELD
dinero - geld
fula – slechte persoon of situatie en dollar
pagar en divisa - met dollars betalen
moneda nacional - Cubaanse pesos
propina - fooi

VERVOER
guagua - de bus (uitspreken als: wawa)
camello - stadsbus in Habana, die twee ‘bulten’ heeft
omnibus - bus (vooral voor grote afstanden)
bicitaxi - fietstaxi, soort riksja
cocotaxi – gemotoriseerde driewielertaxi voor twee personen
almendron - oude Amerikaanse auto die als particuliere taxi’s rijdt, ook wel colectivo genoemd
terminal de omnibus - bus station
carro/máquina - auto
hacer botella - liften
pare! - stop!

ETEN
toronja - grapefruit
fruta bomba - papaja
mamey - ovale bruinige, harige vrucht met zoet vruchtvlees
guayaba - guave; vooral gegeten als marmelade. Samen met witte kaas een geliefd dessert
mariquitos - dunne bananenchips
tostones - dikkere bananenschijfjes
 

Ambassade van Cuba in Nederland
Scheveningseweg 9, 2517 KS Den Haag
T +31 (0)70-360 6061
F +31 (0)70-364 7586
I www.embacuba.nl

Ambassade van Cuba in België
Brugmannlaan 80
1190 Brussel
T +32 02 3437146
F +32 02 3449661
E mision@embacuba.be

Ambassade van Nederland in Cuba
Calle 8, no.307, entre (tussen) 3ra y 5ta avenida, Miramar Playa, Havana
T +53 7 204 2511
F +53 7 204 2059
I http://cuba.nlambassade.org/

Ambassade van België in Cuba
Calle 8, no.309, entre (tussen) 3ra y 5ta avenida, Miramar, Havana
T +53 7 204 2410
F +53 7 204 1318
I www.diplomatie.be/havananl

We adviseren je om de bagage mee te nemen in een rugzak of in een weekendtas. Een koffer raden we sterk af voor onze reizen waar met het openbaar vervoer gereisd wordt. Niet omdat je je rugzak/weekendtas nodig hebt om lange wandelingen met je bagage te maken (dat gebeurt dus niet!) maar omdat een koffer vaak moeilijk op te bergen is. We raden je aan om maximaal vijftien kilo bagage mee te nemen.

Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleding mee te nemen die zich makkelijk laat combineren (laag over laag). Neem vooral luchtige katoenen zomerkleding mee. Voor 's avonds kan een trui/sweater handig zijn. Ook kun je best wat leuke kleding meenemen voor als je een keertje uitgaat. Denk verder bij het samenstellen van je bagage bijvoorbeeld aan wandelschoenen, sandalen, badslippers, regenkleding, evt. een snorkel en een duikbril, zaklamp, waterfles, naaigerei, wasmiddel, handdoeken, dagrugzak, universeel geldige verloopstekker, reis- en taalgids, opblaaskussen, foto- en videocamera, voldoende fotomateriaal (fotorolletjes zijn erg duur in Cuba), batterijen (camera), toiletartikelen, zwemkleding, wekker, schrijfgerei, schaartje en een zakmes. Het is niet nodig om een muskietennet mee te nemen. Mocht je twijfelen of nog vragen hebben, neem dan gerust contact op met ons kantoor.

De netspanning in Cuba is 110 volt, in de nieuwste hotels is de spanning 220 volt. Er doen zich echter regelmatig stroomstoringen voor. Een wereldstekker, reservebatterijen en een zaklamp zijn zeker handig om mee te nemen. (zie ook www.kropla.com)

Officieel mogen Cubanen geen fooi of geschenken aannemen van buitenlanders, maar in de praktijk is het een noodzakelijke aanvulling op hun zeer schamele salaris. De ober, taxichauffeur, kofferdrager en het kamermeisje verwachten dat je hen een fooi geeft. Het liefst in harde valuta (convertibele peso), waarmee in de zogenaamde dollarwinkels ‘luxe’ producten (zoals speelgoed of shampoo) gekocht kunnen worden.

Cuba is zeer fotogeniek maar rond het middaguur is het licht erg fel. De beste tijd om te fotograferen is voor 10.00 of na 15.00 uur. Als je mensen fotografeert vraag dan altijd eerst om toestemming. Het is ten strengste verboden om militaire objecten (vliegvelden, kazernes e.d.) te fotograferen. Batterijen voor camera’s zijn verkrijgbaar, maar relatief duur. Neem voor je digitale camera reserve oplaadbare batterijen mee.
 

Tweedaagse fotocursus
Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

De officiële munteenheid in Cuba is de peso, ook wel moneda nacional genoemd. Dit is de munt, waarmee Cubanen in hun dagelijks leven betalen in de winkel, op de markt en in de bus. Biljetten zijn er van één, drie, vijf, tien, twintig en vijftig peso’s en munten van één en drie peso’s. Verder zijn er munten van één, twee, vijf, twintig en veertig centavos. Op het drie peso biljet en de drie peso munt staat de beeltenis van Che Guevara. Omdat de Cubanen weten dat toeristen dit een leuk souvenir vinden, zijn deze munten en biljetten nauwelijks in omloop, maar ze worden wel op straat verkocht.
Speciaal voor toeristen heeft de Cubaanse regering de peso convertible (CUC), ook wel divisa of peso voor toeristen, in omloop gebracht. Voor een euro ontvang je 1,34 CUC (oktober 2011). Kijk voor de dagkoers op: www.mijnwisselkoers.nl.
De peso convertible kan op het hele eiland worden gebruikt, maar is daarbuiten niets waard. Er zijn biljetten van één, drie, vijf, tien, twintig en vijftig peso convertible. Met deze munt betaal je maaltijden, drankjes, souvenirs, excursies, overnachtingen, etc. In de volksmond wordt de peso convertibele ook wel dollar genoemd.

Aangezien je niet met een bankpas kunt pinnen is het zaak om voldoende contante euro’s (geen dollars!) mee te nemen. Deze kun je bij voorkeur inwisselen bij cadeca's (casa de cambio: wisselkantoor), dat gaat veel sneller dan bij banken. Bij cadeca's kan je trouwens ook geld opnemen met je creditcard (niet met American Express!). Het is handig om een klein bedrag (bijvoorbeeld vijf of tien euro) naar peso (moneda nacional) te wisselen. Dit kan bij de cadeca's. Hiermee kun je bij straatstalletjes bijvoorbeeld een snack of een ijsje kopen en op de markt kun je er fruit mee betalen. Op straat geld wisselen is verboden.
Banken zijn geopend van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 12.00 uur en van 13.30 tot 15.00 uur.

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

 

Voor Cuba worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
 

Vaccineren bij je thuis!
Bij veel reizen die we aanbieden zijn inentingen tegen de belangrijkste ziekten noodzakelijk. Niet het meest leuke deel van je reisvoorbereiding maar wel onvermijdelijk. Koning Aap heeft in samenwerking met Thuisvaccinatie.nl een oplossing gevonden voor deze vaak tijdrovende klus. In plaats van dat jij naar de GGD of huisarts moet gaan, komt een huisarts bij je thuis op het moment dat het jou schikt om de benodigde inentingen te zetten.

Thuisvaccinatie.nl is een landelijk werkend vaccinatiecentrum (enkel in Nederland). Als je minstens 4 weken voor vertrek contact met hen opneemt, garanderen we dat je gebruik kunt maken van deze unieke service. Een handig alternatief voor de GGD!

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen), ontsmettingsdoekjes en condooms. Als je naar een malariagebied gaat, denk dan aan anti-malaria tabletten en een geïmpregneerd muskietennet.

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts en apotheek.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.
Lees voor meer informatie het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of kijk op internet, zie onder andere: www.gezondopreis.nl.
 

Je mag 200 sigaretten, 50 sigaren of 250 gram tabak en 1 liter rum uitvoeren. Als je het land verlaat met meer dan vijftig sigaren, moet officieel een aankoopbon worden overlegd. Er geldt een uitvoerverbod voor souvenirs die gemaakt zijn van beschermde dier- of plantensoorten. Tot deze soorten behoren onder meer koralen, grote schelpen, (zee)schildpadden, slangen, hagedissen, papegaaien, vlinders, orchideeën en cactussen. Toch worden er in Cuba producten te koop aangeboden waarin (delen) van bedreigde dier- en plantensoorten zijn verwerkt: tassen, riemen, schoenen, sieraden e.d. Let er bij de aankoop van dit soort souvenirs op dat het een geldig CITES-certificaat heeft. Nederland en België zijn aangesloten bij de Washington Conventie (Verdrag over de Internationale Handel in Bedreigde Soorten, afgekort als CITES) en treden streng op tegen overtredingen. Meer informatie over de belangrijkse beschermde soorten met een opsomming van de bekendste ‘foute’ souvenirs vind je op www.wnf.nl/souvenirs.

In Cuba is het in de zomer zeven uur vroeger dan in Nederland en België. In de winter is dat 6 uur.

Cuba is een tamelijk veilig land, maar door het toenemende toerisme en de groeiende armoede van Cubanen moet je opletten voor zakkenrollen, tasjesroof en straatovervallen. Het is niet verstandig in het oude Havana in het holst van de nacht alleen door een steegje te lopen.
Geld en belangrijke papieren kun je beter op je lichaam dragen, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Laat geen geld of kostbare zaken los slingeren in de hotelkamer. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Reisadviezen en actuele informatie over de veiligheid op Cuba vind je op www.minbuza.nl, de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken, onder ‘reizen en landen’. Ook op de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken http://diplomatie.belgium.be vind je nuttige reisadviezen.
^
 

De openingstijden van banken, postkantoren en winkels variëren per stad en ook per vestiging in een stad. Sommige banken en postkantoren zijn gesloten tijdens de lunch, andere zijn op zaterdag(ochtend) of zelfs op zondag(ochtend) geopend. Kantoren van Cadeca (wisselkantoren) en Etecsa (bellen en e-mail) hebben de ruimste openingsuren. De meeste winkels zijn geopend van maandag tot en met zaterdag van 9.00- 12.00 uur en van 14.00 – 19.00 uur. Openingstijden van musea zijn meestal van maandag tot en met zaterdag 9.00 tot 17.00 en zondag tot 12.00 uur.