IRAN IN VIER WEKEN - Rondreis

Iran heeft een oppervlakte van 1.648.000 km² ( 40 maal Nederland, 55 maal België) en telt bijna 70 miljoen inwoners. Iets meer dan de helft van de bevolking zijn Perzen, een kwart Azeri, 8 procent bestaat uit Gilaki en Mazandaran en 7 procent Koerden. De overige 10 procent bestaan o.a. uit Arabieren, Lors, Baluchi’s, Turkmenen en nomaden.

Het land kende na de revolutie van 1979 en tijdens de oorlog met Irak een massale geboortegolf waardoor bijna de helft van de bevolking nu onder de 25 jaar is. Hierdoor nam de vraag naar arbeid en scholing in het land sterk toe. Volgens de officiële cijfers bedroeg de werkloosheid in 2004 14 procent. Algemeen wordt aangenomen dat dit cijfer tussen de 25 en 30 procent ligt. Ongeveer 80 procent van de bevolking kan lezen en schrijven, Iran hoort tot een van de landen met goed opgeleide arbeidskrachten in de regio.Veel jonge, goed opgeleide Iraniërs emigreren echter naar het buitenland (voornamelijk naar de Verenigde Staten, Canada en de Europese Unie), waardoor waardevolle kennis verloren gaat. Na de oorlog met Irak was het aantal stedelingen voor het eerst groter dan het aantal plattelandbewoners. Tegenwoordig woont bijna tweederde van de bevolking in de stad. Dat is meer dan twee keer zo veel als veertig jaar geleden. Hoewel vrouwen in Iran verplicht zijn zich volgens de islamitische voorschriften te kleden (hoofddoek en het bedekken van benen, armen en schouders), zijn ze zeker geen dienaar van de man en actief op alle niveau’s in de maatschappij. De instroom van vrouwelijke studentes aan de Universiteit van Teheran is bijvoorbeeld hoger dan van mannelijke studenten.
Ruim 80 procent van de exportopbrengsten en 40 procent van overheidsinkomsten zijn afkomstig uit de oliesector. Daarnaast beschikt Iran over de op één na grootste gasreserves ter wereld. Het land kent een relatief open handelstraditie en heeft in vergelijking met andere landen in de regio een goed ontwikkelde particuliere sector, die voornamelijk bestaat uit het midden- en kleinbedrijf.

Post van Iran naar de Benelux doet er een tot twee weken over. Het beste kun je post in de grote steden op de bus doen.

Tussen Nederland/België en Iran is telefoon-, fax- en e-mailverkeer mogelijk. Het landennummer van Iran is +98, voor Nederland +31 en voor België +32. Het netnummer van Teheran is 21. Iran beschikt over een eigen gsm-netwerk. Mobiele telefoons met abonnementen van Nederlandse/Belgische providers werken vaak wel, soms niet. Raadpleeg voor vertrek je provider in verband met belmogelijkheden en kosten. Zie ook: www.countrycode.org.

In de grote steden zijn internetmogelijkheden. De meeste hotels hebben internetaansluiting en er zijn talloze internetcafés, vaak cafénet genaamd, te vinden.
 

Een restau­rant vinden is geen probleem, en de maaltijden zijn spotgoedkoop. Maar als je niet van rijst en brood (nan) houdt, zul je zware tijden beleven in Iran. Iraanse gerechten zijn erg mild gekruid. In Iran eet men met lepel en vork. Messen vind je alleen in luxe restaurants.

De meeste Iraniërs eten twee keer per dag warm. Een typisch Iraanse maaltijd begint met smaakvol­le, dikke soep (ash). Daarna volgt salade, standaard opgediend met slasaus. De rauwe salades zijn normaal gesproken te vertrouwen. Probeer ook de heerlijke yoghurt (mast),vaak geserveerd met knoflook. De basis van de hoofdmaaltijd is rijst (chelo of polo). Deze wordt vaak met saffraan geserveerd, waardoor de rijst een gele kleur heeft, en een klont boter. De rijst wordt geserveerd met lamsvlees (kebab) of kip (morgh). Langs de Kaspische en Perzische kust is veel verse vis verkrijgbaar. Een regionale aanrader is abgusht, een stoofpot met aardappels, schapenvlees, tomaat en kikkererwten. Abgusht is vooral in het grensgebied met Azerbaidjan in het westen van Iran te vinden. Je krijgt er een stamper bij om het maaltje te prakken.
In Iran kun je heerlijk fruit krijgen, zoals granaatappels, bananen, dadels en meloenen. Iran’s pistachenoten zijn wereld­beroemd. Saffraan en andere kruiden zijn erg goedkoop in Iran. Iraniërs zijn ook dol op ijs (faludé).
Iraniërs drinken de hele dag thee. Tijdens het theedrinken klemmen ze suikerklontjes tussen hun tanden. Koffie is nauwelijks te vinden; soms is er in dure hotels Nescafé. Bij het eten drinken Iraniërs frisdrank zoals ZamZam, Coca Cola of Pepsi maar ook mineraalwater. Een heerlijke traditionele dorstlesser is dogh, een yoghurtdrank met zout en kruiden. Alcohol is strikt verboden. Ook zijn er volop verse vruchten- en groentesappen te krijgen.

Iran kent tal van religieuze en nationale feestdagen. Belangrijke nationale feestdagen zijn: Dag van de Revolutie: (11 februari), Dag van de Nationalisatie van de olie in 1951 (20 maart), Nowruz, nieuwjaar (21-24 maart), Dag van de Islamitische Republiek (1 april), Sizdahbedar: de dertiende dag van het Iraanse nieuwjaar (2 april), Herdenking van de dood van Khomeini (4 juni), Herdenking van de arrestatie van Khomeini in 1963 (5 juni).

Het begin van Nowruz (letterlijk nieuwe dag), valt samen met het begin van de lente (21 maart). In Iran begint dan tevens het nieuwe jaar omdat de Perzische jaartelling begon op de eerste dag van de lente 622, het jaar dat de profeet Mohammed in Medina het religieuze en wereldlijke gezag in handen kreeg. Het feest van Nowruz dateert al uit de tijd dat Indo-Europese volkeren (de latere Meden en Perzen) zich rond 1500 voor Christus in Iran vestigden. Het feest is echter al eeuwen overgoten met een islamitisch sausje om het als traditie in stand te kunnen houden. Ook de tradities die stammen uit de tijd van het zoroastrisme vinden nog steeds plaats. Zo wordt er op de laatste dinsdag van het oude jaar nog steeds over kampvuren gesprongen, een duidelijke verwijzing naar de goddelijke aanbidding van het vuur van de zoroasters. Tijdens deze gebeurtenissen zingen de mensen tegen het vuur: Geef me jouw rode kleur, dan krijg jij mijn gele kleur. Rood symboliseert gezondheid en geluk, geel ziekte en ongeluk.

De officiële Iraanse kalender is de zonnekalender, die begint op 21 maart en 365 dagen heeft. De zonnekalender is rechtstreeks afgeleid van de oude zoroastrische kalender. Deze telt twaalf maanden, waarbij de eerste zes maanden 31 dagen hebben, de vijf volgende 30 dagen, en de laatste telt 29 of 30 dagen.

De islamitische kalender is gebaseerd op de waarneming van de maan en wijkt daarom af van de telling van de westerse, Gregoriaanse, kalender. Volgens de westerse kalender schuiven de islamitische feestdagen ieder jaar een dag of tien naar voren. De zonne- en maankalender werden in gebruik genomen in het jaar 622 n. Chr. Dit is het begin van de islamitische tijdrekening.

De grootste islamitische feesten zijn de ramadan, het suikerfeest en het offerfeest. De ramadan (20 juli-18 augustus 2012; 9 juli-7 augustus 2013) is het belangrijkste islamitische feest. Het feest duurt de hele negende maand van het islamitische jaar en is de vastenmaand. Tijdens deze periode eten, drinken en roken moslims niet tussen zonsopgang en zonsondergang. Vasten is een van de belangrijkste plichten van een moslim. Het is een beproeving van lichaam en geest en wie zich aan het vasten houdt, bewijst duivelse verleiding te kunnen weerstaan en een goede gelovige te zijn. Kinderen (tot hun puberteit), zwangere menstruerende en borstvoeding gevende vrouwen, zieken, reizigers en militairen kunnen worden vrijgesteld.
De ramadan kan leiden tot enig ongemak; veel restaurants zijn dicht; eten, drinken en roken in het openbaar wordt niet op prijs gesteld. We vragen je dan ook respect te tonen voor dit gebruik en zeer terughoudend te zijn met het in het openbaar tonen van eten en drinken. In de beschutting van je kamer kun je overdag wel drinken en eten. Op toeristen gerichte restaurants blijven ook meestal overdag in bedrijf.

Het driedaagse suikerfeest, Eid al-Fitr (19-22 augustus 2012; 8-11 augustus 2013), luidt het einde van de ramadan in. Het huis wordt nog een keer gepoetst en de mensen kleden zich zo mooi mogelijk. Iedereen gaat bij elkaar op bezoek om elkaar te feliciteren met een goed volbrachte vastenperiode. Ook de armen krijgen iets extras. Met het suikerfeest begint het bedevaartsseizoen naar Mekka.

Het offerfeest, Eid al-Adha (26 oktober 2012; 15 oktober 2013), begint op de tiende dag van de laatste maand van het jaar. Ter herdenking van Abraham worden op die dag overal schapen geslacht. Abraham was immers bereid zijn zoon aan God te offeren, deze verving de jongen op het laatste moment door een schaap.

Andere religieuze dagen zijn "10 moharran": Ashura, de dood van imam Hussein, de derde sji’itische imam, in 680 in Kerbala en "15 shaban": geboorte van de twaalfde imam.
 

Je wordt in Iran geacht je aan de islamitische regels te houden. In het algemeen is het verstandig je als buitenstaander bescheiden op te stellen. Houd je aan de kledingvoorschriften, doe je schoenen uit bij mensen thuis en in moskeeën, loop niet voor biddende mensen langs en ga niet met je rug voor iemand anders staan. Als je een foutje maakt en je je verontschuldigt, zullen er maar weinig Iraniërs zijn die het je kwalijk nemen. In Iran mag meer niet dan wel, en veel Iraniërs overtreden dagelijks wel een regel. Ongetrouwde mannen en vrouwen horen bijvoorbeeld niet met elkaar op stap te gaan, een dagje Teheran laat zien dat de realiteit anders is.
Het wordt vaak afgeraden om met Iraniërs over politiek, islam of andere gevoelige zaken te spreken. Maar je zult snel merken dat Iraniërs zelf vaak geen blad voor de mond nemen. Het is verstandig eerst af te tasten en je gesprekspartner het voortouw te laten nemen.
Seks buiten het huwelijk is in Iran verboden, op buitenechtelijke relaties staan zware straffen. Ook homoseksualiteit is een misdaad in Iran. Openlijke uitingen van affectie kunnen best achterwege gelaten worden, ook tussen mannen en vrouwen. Niet getrouwde stellen mogen officieel geen hotelkamer delen. Bij Iraniërs wordt hier vaak strikt op gelet, bij toeristen meestal niet. Mocht je worden gevraagd of je getrouwd bent, dan is het aan te raden daar bevestigend op te antwoorden.

Tarof, de Iraanse etiquette, is een fenomeen van de Iraanse cultuur dat misschien wel het verst van de Nederlandse af staat. De beleefdheidsvorm is het tegenovergestelde van de Nederlandse directheid. Je zegt niet wat je denkt, je neemt niet zomaar aan wat je wordt aangeboden. Juist omdat tarof een manier is om zowel beleefd als gastvrij te zijn, is het soms moeilijk in te schatten hoe je er als buitenlander op moet reageren. Veel Iraniërs zullen je eten of drinken aanbieden of je uitnodigen om bij hen thuis te komen. In de regel hoor je als je iets aangeboden wordt altijd in eerste instantie te weigeren, pas na de derde keer kun je het aannemen.
Sommige mensen vinden tarof een prettige omgangsvorm, anderen vinden het hypocriet of overbodig. Verwarrend is het in ieder geval wel en het duurt even voor je er aan gewend bent. Veel Iraniërs begrijpen echter dat je als buitenlander de regels van het tarof misschien niet altijd even goed begrijpt.

Islamitische kleding is in Iran verplicht, ook voor toeristen. Tussen het ideaal van de overheid en het daadwerkelijke straatbeeld zit echter vaak een groot verschil. De chador, letterlijk tent, is de lange lap stof waar veel Iraanse vrouwen in gehuld gaan. Deze is niet verplicht, behalve in de heiligdommen, sommige moskeeën en het vrijdaggebed. Meestal kan er op die locaties ook een chador worden geleend.
Officieel behoren alle vrouwen een niet-strak zittende lange jas met lange mouwen (manteau of rupush) en een hoofddoek (rusari) te dragen. In sommige delen van het land, zoals in Noord-Teheran, en delen van andere grotere steden, zijn de vrouwen en meisjes echter modebewust en dragen strakke jassen die tot net over de bil reiken, broeken die de kuit tonen, hoge hakken en hun hoofddoek ergens op het achterhoofd. Mannen horen geen korte broeken of hemden met korte mouwen te dragen, in de praktijk lopen veel Iraanse jongens in T-shirts rond.

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN Iran. Het boekje kost 8,95 en is direct te bestellen via www.tegastin.nl.  

 

Iran is een groot land met verschillende weersomstandigheden. Tijdens het merendeel van onze reis bezoeken we gebieden die onder invloed staan van een landklimaat. Dit betekent dat in de zomermaanden de temperatuur kan oplopen tot 40°C., terwijl er nauwelijks neerslag valt. Dit is echter een droge hitte die beter te verdragen is dan de vochtige hitte in tropische gebieden.

Aan de Kaspische Zee heerst een mediterraan klimaat met iets gematigder temperaturen, maar hier is het wel veel vochtiger. De wintermaanden zijn koud en in de bergen kan de temperatuur dan dalen tot ver onder het vriespunt.

De meest aangename reisperiode is in de maanden maart tot en met mei en september tot en met november. Als je alleen in de zomermaanden naar Iran kunt gaan, dan moet je het dagschema gewoon aanpassen: vroeg opstaan, 's middags lekker lang pauzeren in een theehuis of een koele tuin en aan het einde van de middag weer aan de slag.

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

Teheran

Kerman

Tabriz

Iran bestaat uit een centrale hoogvlakte (ongeveer 1000 tot 1600 meter hoog) met immense woestijn- en steppegebieden en grote zoutmoerassen. In het noordwesten liggen de gebergten van Armenië en Azerbeidzjan. De Sabalan (4811 meter) is de hoogste vulkaankegel. De gebergten lopen glooiend uit in beboste heuvels, afgewisseld met weiden en intensief bebouwde vruchtbare vlakten. In het noordwesten zetten de bergen van Azerbeidzjan zich voort in het Albrozgebergte dat een natuurlijke grens vormt tussen Centraal-Iran en de vruchtbare kustvlakten met vooral rijst- en theeplantages van de Kaspische Zee. In het westen en zuiden verheft zich het Zagrosgebergte met een gemiddelde hoogte van 3500 meter. Als gevolg van de hevige erosie van het kalksteen ziet het landschap er vrij ruw uit. Het zuidoosten van Iran bestaat geheel uit woestijn.

In Iran wonen voor het overgrote deel sjiïtische moslims. Er zijn ook grote minderheidsgroepen waarvan die van de soennitische moslims de meest omvangrijke is. Deze groep bestaat vooral uit Koerden in het noordwesten en Baluchische stammen in het zuidoosten. Daarnaast leven er onder meer christenen en een kleine groep joden in Iran.

Het woord islam betekent letterlijk 'overgave aan de wil van God'. Vijf maal per dag moet de moslim in gebed en spreekt dan de shahada uit. 'La ilaha illa Allah. Muhammudu rasulu Allah.' 'Er is niets goddelijks behalve God. Mohammed is zijn profeet.' Moslims volgen een aantal richtlijnen die bekend staan als de Vijf Pilaren van de islam. De shahada, geloofsbelijdenis, is de eerste en belangrijkste van de vijf pilaren. Voorafgaand aan het gebed worden eerst gezicht, voeten en armen gereinigd. Het ritueel van het bidden, de salat, is de tweede pilaar. Vanaf de minaret wordt aangekondigd wanneer het tijd is voor de salat. De overige drie pilaren zijn: het geven van aalmoezen aan de armen ofwel de plicht tot zakat, het vasten tijdens de heilige maand ramadan, saum genaamd, en de hadj, de bedevaart naar Mekka. Deze vijf pilaren staan in de koran, het heilige schrift van de islam die in de zesde eeuw werd opgetekend door de profeet Mohammed.

De islam werd in de zevende eeuw op het Arabisch schiereiland gesticht door de profeet Mohammed. Op zijn veertigste Mohammed kreeg hij een visioen waarin de stralende engel Gabriël hem de leer Gods meedeelde. Vanaf dat moment begon hij de nieuwe leer te prediken. De profeet keerde zich radicaal af van de geldende cultuur door Allah de hoogste autoriteit te maken en de principiële gelijkwaardigheid van man en vrouw te prediken en haar erfrecht te geven. Slaven die zich bekeerden werden vrijgekocht door zijn volgelingen. Met zijn stichting van de umma, de eenheid van alle gelovigen, doorbrak de profeet de sterk stamgebonden loyaliteit van zijn medemensen. Na elf jaar prediking werd de profeet zijn eigen stad Mekka uitgejaagd. De islam verspreidde zich na zijn dood in het jaar 632. Zijn visioenen en preken werden daarna op schrift gesteld en gebundeld in de koran die twintig jaar na zijn dood gereed was. Nog geen twee eeuwen later hadden het hele Midden-Oosten en Noord-Afrika kennis gemaakt met de nieuwe religie. Naast de visioenen van de profeet, die gelijkstonden aan het woord van God werden zijn preken een belangrijke bron van gezag (de hadith). Verder werden een aantal geboden en verboden gebundeld tot de sharia, het islamitische recht. De islam is in veel opzichten verwant met de christelijke en joodse godsdiensten. Niet alleen de koran wordt door de islamieten als heilig boek beschouwd. Ook de bijbel is belangrijk in deze religie. Abraham of Ibrahim en Jezus ofwel de profeet Isa worden door hen beschouwd als belangrijke profeten. Er is een laatste dag, een hemel en een hel en er zijn duivels en engelen. Alleen kennen zij geen Messias en is de profeet Mohammed de belangrijkste en laatste boodschapper van God geweest.
In principe kunnen alle moslims optreden als imam, de voorganger in het gebed. Ook de muezzin die vijf maal daags oproept tot het gebed is geen beroepsgeestelijke. De belangrijkste verschillen die opvallen wanneer we kerken vergelijken met moskeeën is, afgezien van het verschil in bouwstijl, de afwezigheid in islamitische godshuizen van afbeeldingen van mensen, goden en dieren. De decoraties bestaan uitsluitend uit koranteksten, geometrische figuren en plantenmotieven. De nabootsing van de schepping is godslasterlijk.

De officiële taal van Iran is het Perzisch (Farsi), een Indo-Europese taal. Het Farsi wordt in het Arabisch schrift geschreven, van rechts naar links. Het alfabet heeft tweeëndertig letters. Naast het Farsi worden er in Iran tal van andere talen gesproken zoals het Koerdisch, Azeri (Turks) en Turkmeens. In de grote steden spreekt men ook Engels, vooral de jongere generatie. Buiten de steden is het handig om een paar woorden Farsi paraat te hebben.

Hallo
Salaam

Afscheid nemen
Goda Hafez

Hoe gaat het met u?
Hale sjoma chetor ast?

Heel goed!
Geeli goeb!

Dank u
Geeli mamnun

Alstublieft
Lotfan

Hoe duur is … ?
In tsjand ast?

Het kost 3000 toman
In sehezar toman ast

Dat is duur/ goedkoop
In geran/ arzan ast

Ja/ nee
Baleh/ na

Ik begrijp het niet
Nemifahman

Het is heel mooi
In geeli qasjang ast

Het is heel lekker
In geeli gosjmaze ast

Ik kom uit Nederland/ België
Holandi/ Belzhiki hastam

Sorry
Babachsjeed

Waar is het restaurant?
Restoran kodjast?

Postkantoor/ bank/ markt
Postganeh/ bank/ bazar

Geld
Poel

Weinig/ veel
Kaam/ ziyad

Naar links/ rechts
Be taraf-e tsjap/ be taraf-e rast

Rechtdoor
Mostaqim

Klein/ groot
Koetsjak/ bozorg

Brood/ eten/ drinken
Nan/ qaza/ nousjidani

Koffie/ thee/ water
Qahweh/ tsjai/ ab

1 yek
2 do
3 se
4 tsjahar
5 pandj
6 sjisj
7 haft
8 hasjt
9 noh
10 dah
11 yazdah
12 davazdah
13 sizdah
14 tsjahardah
15 poenzdah
16 shoenzdah
17 hefdah
18 hedjdah
19 noezdah
20 bist
21 bist-o yek (bist-o do)
30 si
40 tsjehel
50 pandjah
60 sjast
70 haftad
80 hasjtdad
90 nawad
100 sad
200 dewist
300 sisad
1000 hezar
2000 dohezar
10.000 dahhezar
1.000.000 melyoun
 

Ambassade van Iran in Nederland
Duinweg 20, 2585 JX, Den Haag
T +31 (0)70 338 4001
F +31 (0)70 350 3224
I www.iranianembassy.nl

Ambassade van Iran in België
Franklin Rooseveltlaan 15, 1050 Brussel
T + 32 (0)2 627 03 50
F + 32 (0)2 762 39 15
I www.iranembassy.be

Ambassade van Nederland in Iran
No. 7, West Arghavan, Sonbol Street, Farmanieh, Teheran
T +98 (0) 21 23 66 00 00
F +98 (0) 21 23 66 0190
E teh@minbuza.nl
I www.mfa.nl/teh-nl

Ambassade van België in Iran
Elahieh - Avenue Shadid Fayazi 82-157 (ex-fereshteh), 1964935451 Teheran
T +98 (0) 21 2204 16 17
F +98 (0) 21 2204 46 08
I www.diplomatie.be/tehrannl

We adviseren je om de bagage mee te nemen in een rugzak (met binnenframe) of in een weekendtas. Een koffer raden we af voor onze reizen per openbaar vervoer. Het gewicht van je bagage kan meestal beperkt blijven tot maximaal twaalf kilo per persoon.

Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: waterfles, wasmiddel, reisgids, voldoende fotomateriaal, lakenzak, toiletartikelen, badslippers, zwemkleding, wekker, schrijfgerei, schaartje, beker en zakmes.

Vrouwelijke deelnemers zijn verplicht altijd en overal (ook in restaurants en de lounges van hotels) een hoofddoek en een lange, wijdvallende jas tot op de knieën te dragen. Dit geldt ook al voor de vlucht met Iran Air.

Teheran en Isfahan zijn moderne steden en de vrouwen gaan er in verhouding losjes gekleed: een vlotte, moderne lange jas met een losse hoofddoek. Op andere plaatsen worden de kledingvoorschriften soms strenger toegepast. Toch is het dragen van een chador (het gehele lichaam bedekkend zwart 'kleed') ook daar niet noodzakelijk. Alleen voor het bezoeken van de religieuze heiligdommen zoals bijvoorbeeld in Ghom en Mashad is de chador verplicht. Deze chadors kun je in Iran zelf kopen en soms zijn ze bij de ingang van een moskee te leen.

Als je besluit in de zomer naar Iran te gaan, raden we je aan om een katoenen jas te kopen, dit maakt de hoge temperaturen een stuk beter te verdragen. In Iran zijn katoenen jassen nauwelijks te vinden. Voor de hoofddoek geldt dat katoen prettiger is dan synthetisch, omdat daar je haar minder snel statisch van wordt. Voor reizen van enkele weken is het handig om twee jassen mee te nemen, zodat je ze af en toe kunt wassen. Ook kan je ervoor kiezen om ter plekke in de bazaar iets volgens de laatste mode te kopen. Houd er dan wel rekening mee dat veel kleding van synthetische stoffen zijn gemaakt.

Het zal je niet verbazen dat ook mannen zich aan de kledingvoorschriften moeten houden. Korte broeken en bermuda's zijn absoluut verboden.

Je zult in Iran merken dat de hier beschreven kledingvoorschriften soms door de actualiteit wordt ingehaald. Desalniettemin zijn wij van mening dat het geen kwaad kan om toch wat conservatiever gekleed te gaan. Het verleden heeft namelijk bewezen dat de kledingvoorschriften ook plotseling weer strenger kunnen worden. Daarnaast dwing je hiermee vaak meer respect af bij de bevolking.

Verder raden we je aan om praktische kleding mee te nemen die zich makkelijk laat combineren (laag over laag).

Aangezien alcohol een absoluut taboe is in Iran, is het uiteraard ook verboden om alcohol mee te nemen naar dit land.

De netspanning in Iran is 220 volt. Een adapter of een verloopstekker is niet nodig. Kijk voor meer informatie over voltage en gebruikte stekkers op de website van www.kropla.com.

Het geven van fooien is in Iran vanzelfsprekend. Met name in restaurants, in cafés, bij kruiers en gidsen is het de gewoonte om een fooi van 5 à 10 procent te geven. Aan taxichauffeurs wordt bijna nooit fooi gegeven.

Wees terughoudend met het nemen van foto’s tijdens religieuze gebeurtenissen. In musea is fotograferen meestal verboden, hoewel een kleine financiële bijdrage soms wonderen kan doen. Het is strikt verboden om van militairen objecten zoals militaire controleposten, vliegvelden en bruggen opnames te maken.
Als je mensen wilt fotograferen, doe het dan met respect. Vrouwen laten zich niet graag door mannen fotograferen. Mensen staan er immers niet op te wachten om slechts als foto-object te dienen. Neem dan ook de tijd om een foto te maken en toon belangstelling, bijvoorbeeld door iemand eerst te begroeten en een praatje te maken. Het werkt vaak ook ontwapenend als de digitale fotograaf laat zien wat er op het beeldschermpje te zien is. Vraag mensen altijd eerst om toestemming als je ze wilt fotograferen. Dat kan soms ook zonder woorden: door de camera omhoog te houden en met gebaren duidelijk te maken dat je een foto zou willen maken. Een positieve of een afwerende reactie is meestal eenvoudig herkend. Respecteer het als mensen liever niet gefotografeerd willen worden en blijf vriendelijk. Mensen kunnen hele goede redenen hebben om niet gefotografeerd te willen worden. Ze kunnen zich afvragen wat er met hun afbeelding gebeurt. Soms spelen religieuze motieven een rol: men denkt dat er met een foto een stukje van de ziel wordt ontnomen. Anderen willen liever niet tijdens het werk, ongewassen of in vieze kleren op de foto.

Tweedaagse fotocursus
Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

De Iraanse munteenheid is de rial. Over het algemeen rekent men echter in toman. De prijs in toman krijg je door een nul van het bedrag af te halen, dus 10.000 rial is 1000 toman.

Er zijn geen pinautomaten en creditcards worden bijna nergens geaccepteerd. Dollars en euro’s kunnen gewisseld worden bij banken of bij wisselkantoren. Ook wisselen veel buitenlanders hun geld ‘op straat’. Vanwege de constante geldontwaarding van de Iraanse munt wijzigt de wisselkoers voortdurend. Voor één euro ontvang je ongeveer 15.000 rial (september 2011). De actuele koers vind je o.a. op www.mijnwisselkoers.nl
Banken zijn van zaterdag tot en met woensdag van 7.30 tot 13.00 of 15.00 uur geopend, op donderdag van 7.30 tot 12.00 uur. Op vrijdag is alles gesloten. 

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.
 

Voor Iran  worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
 

Vaccineren bij je thuis!
Bij veel reizen die we aanbieden zijn inentingen tegen de belangrijkste ziekten noodzakelijk. Niet het meest leuke deel van je reisvoorbereiding maar wel onvermijdelijk. Koning Aap heeft in samenwerking met Thuisvaccinatie.nl een oplossing gevonden voor deze vaak tijdrovende klus. In plaats van dat jij naar de GGD of huisarts moet gaan, komt een huisarts bij je thuis op het moment dat het jou schikt om de benodigde inentingen te zetten.

Thuisvaccinatie.nl is een landelijk werkend vaccinatiecentrum (enkel in Nederland). Als je minstens 4 weken voor vertrek contact met hen opneemt, garanderen we dat je gebruik kunt maken van deze unieke service. Een handig alternatief voor de GGD!

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen), ontsmettingsdoekjes en condooms. Als je naar een malariagebied gaat, denk dan aan anti-malaria tabletten en een geïmpregneerd muskietennet.

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts en apotheek.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.
Lees voor meer informatie het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of kijk op internet, zie onder andere: www.gezondopreis.nl.
 

Het is verboden om alcohol, drugs of ‘onzedelijke afbeeldingen’ in Iran in te voeren. De export van tapijten en antiek is alleen mogelijk met de juiste documenten. Het is dan ook handig dergelijke producten te kopen bij winkels met een exportvergunning.

In Iran is het in de zomer anderhalf uur later dan in Nederland en België, in de winter is dat tweeënhalf uur.

Iran is een bijzonder veilige reisbestemming. Straatcriminaliteit komt weinig voor, hoewel er in grote steden als Teheran en Isfahan een toenemend aantal diefstallen wordt gemeld. Het is raadzaam je paspoort in bewaring van de receptie van je hotel te geven en een kopie op zak te houden. Pronk niet met kostbare juwelen of dure filmapparatuur.

Bepaalde gebieden van Iran worden afgeraden te bezoeken. In delen van Sistan-Balouchistan en Kerman zijn drugsbendes actief, de veiligheid is hier aanzienlijk minder dan in de rest van het land. Het is verstandig voor vertrek de actuele reisadviezen van het ministerie van Buitenlandse Zaken te raadplegen. Zie www.minbuza.nl en http://diplomatie.belgium.be.

Het verkeer in Iran is zeer gevaarlijk, vooral in de steden. Voetgangers moeten goed oppassen bij het oversteken. Ook het verkeer tussen de steden is gevaarlijk. Er wordt hard gereden en de wegen zijn niet overal even goed. Zelf rijden wordt afgeraden. Een ongeval met dodelijke afloop kan zeer vervelende gevolgen hebben: arrestatie van de chauffeur, inbeslagname van de auto en veroordeling tot het betalen van bloedgeld, een hoge geldboete.
 

Vrijdag is de wekelijkse vrije dag en zijn alle officiële instanties, banken en winkels gesloten. Soms is ook de donderdagmiddag een vrije middag. De meeste winkels zijn geopend van 09.00 uur tot laat in de avond. Tussen 13.00 en 16.00 uur is bijna alles gesloten.